13,5 jaar oud, stamboom, prijswinnaar en gedumpt…

Een hond afstaan is niet altijd verkeerd. In sommige gevallen is het zelfs het beste dat je kan doen wanneer je van je hond houdt. Er kunnen altijd omstandigheden voorkomen waardoor de hond en jij niet meer samen door het leven kunnen gaan. Dat de hond oud en daardoor wat onzekerder wordt en je gewoon geen zin hebt om hem daarbij te helpen mag mijns inziens echter nooit één van die redenen zijn.

In ons asiel maken we vele manieren van afstand nemen van een huisdier mee. Iedereen gaat daar anders mee om, maar over het algemeen zijn de meeste mensen verdrietig of teleurgesteld wanneer ze een dier moeten afstaan. Afstand kan ook een hele vrolijke gelegenheid zijn; wanneer een dier uit een verschrikkelijke situatie gehaald kan worden en dan in ons asiel terechtkomt waardoor zijn leven meteen vele malen beter wordt, is dat reden voor een feestje.

Niks van bovenstaande was het geval bij Engelse Cocker Spaniël Nick helaas. Een afstand zo koud en harteloos dat ik het gevoel heb dit van me af te moeten schrijven… Daarom hierbij Nicks verhaal:

Nick werd als pup gekocht bij een erkende fokker in Brazilië. Hij droeg de toepasselijke stamboomnaam “DuCocker’s The Ultimate Love”. Hij ging naar shows waar hij “uitmuntend” als beoordeling kreeg en hij mocht mee naar Nederland verhuizen toen zijn baasjes daarheen verhuisden. 
Nick was een zeer lieve hond, gemakkelijk in de omgang, nooit problematisch. Hij woonde samen met een andere Engelse Cocker Spaniël en ook dit ging altijd prima.

Maar zoals dat gaat bij honden, worden deze ouder. Nick is daar geen uitzondering op. En ouderdom komt met gebreken. Deze gebreken vielen behoorlijk mee bij deze lieve jongen, maar het kwam de laatste tijd voor dat Nick middenin de nacht in paniek raakte en begon te blaffen om aandacht. Is er iets voorgevallen in huis dat dit gedrag heeft gecreëerd? Kwam het omdat de andere hond doof en blind is geworden en daardoor minder steun kon bieden dan voorheen? Of zorgde de ouderdom er voor dat Nick dieper in slaap raakte en dan een beetje gedesoriënteerd wakker werd? We weten het niet en zijn baasjes maakten het duidelijk dat het hen niet interesseerde.

13 jaar lang was hij hun trouwe metgezel, 13 jaar lang heeft hij zich keurig gedragen en altijd zijn best gedaan en als dank voor 13 jaar trouwe dienst werd hij zonder enige liefdevolle emotie bij ons gedumpt. Natuurlijk zijn we blij dat Nick nu bij ons zit; hij gaat nu de verzorging en aandacht krijgen die hij verdient en we hebben hem een onnodige dood kunnen besparen.
In de mail die mevrouw ons stuurde stond: “ik kan deze hond niet meer uitstaan, het liefst rij ik vandaag nog naar de dierenarts om hem dood te laten spuiten. Maar als jullie hem willen opnemen dan vind ik dat ook prima, als het dan maar snel kan.”

Dus Nick, we hebben je snel laten komen, want doodgaan om deze redenen verdient geen enkel dier. En toen je er eenmaal was…schrokken we nog erger… Je zou in goede conditie zijn volgens je bazin. Zij was echter niet bij de afstand, want je interesseerde haar niet meer. Je baasje, die nooit iets met honden heeft gehad zoals hij zei, kwam je afgeven en was al weg voordat we je in je kennel hadden kunnen zetten.
Maar je conditie was helemaal niet goed Nick… Opengesprongen talgklieren, overal korsten en wonden, een zeer verklitte vacht die aan alle kanten aan je huid trok, een gigantisch ontstoken oog dat niet behandeld werd…

Lieve jongen, wat heb jij pijn gehad en af moeten zien. Maar wat ben je vreselijk lief. Al onze behandelingen onderga je vriendelijk en gedwee en we krijgen er nog kusjes op toe! Na je scheerbeurt leek je spontaan 5 jaar jonger! Hoe lang heb je al niet meer vrij kunnen bewegen door die vacht? We weten het niet en we willen het niet weten… We weten alleen dat je leven nu vele malen beter gaat worden en we een baasje voor je gaan zoeken dat je tot op het einde met liefde en respect zal verzorgen.

Ik schrijf deze blog niet om kwaad te spreken over de vorige baasjes van Nick, iedereen handelt binnen zijn of haar eigen kunnen. Ik schrijf dit omdat iedereen zich moet realiseren dat honden oud worden en dan intensievere verzorging nodig hebben, net als wij wanneer we oud zijn. Gun ze dat, laat ze niet in de steek. En kan je het écht niet? Trek dan op tijd aan de bel, vraag om hulp of herplaats je hond voordat hij door een berg ellende heen is moeten gaan. Alles is beter voor de hond dan pijn te moeten lijden en zich ongewenst te moeten voelen.

Heb je interesse in Nick? Bel ons asiel dan op 06-27401253.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: